การดูแลเลี้ยงดูสุนัขสายพันธุ์ บีเกิล (Beagle)

ประวัติความเป็นมาของสายพันธุ์ บีเกิล (Beagle)

สำหรับสุนัข บีเกิล (Beagle) นับได้ว่าเป็นสุนัขพันธุ์หนึ่งที่มีต้นกำเนิดที่ไม่แน่ชัดเสียเท่าไหร่นัก แต่มีหลากหลายคนให้ความเชื่อที่ว่า สุนัขสายพันธุ์ Hound เป็นสุนัขพันธุ์หนึ่งที่น่าจะอยู่ในประเทศอังกฤษตั้งแต่ยุคสมัยก่อนที่จักรวรรดิโรมันจะเข้ายึดครอง นั่นหมายถึง ประเทศอังกฤษเป็นถิ่นกำเนิดสำหรับพวกมันโดยตรง แต่ก็ยังคงมีคนบางกลุ่มกลับกล่าวว่า สุนัขสายพันธุ์นี้ถูกพบในสมัยฝรั่งเศสและกรีกโบราณ โดยมีหลักฐานค่อนข้างจะแน่ชัดเลยทีเดียว ซึ่งหลักฐานชิ้นหนึ่งบ่งบอกว่าสุนัขสายพันธุ์บีเกิลนี้ ถูกเลี้ยงไว้สำหรับล่าสัตว์ โดยเฉพาะสัตว์จำพวกตัวเล็กๆ อย่างกระต่าย โดยค้นพบตั้งแต่ยุคสงครามครูเสด

โดยสุนัขสายพันธุ์บีเกิล เป็นสุนัขสายพันธุ์หนึ่งที่สามารถพบเจอได้เกือบทุกพื้นที่ของประเทศอังกฤษ เพราะประชากรชาวอังกฤษนิยมเลี้ยงและเพาะพันธุ์มากที่สุด โดยที่ชาวอังกฤษส่วนใหญ่ได้เล็งเห็นความสามารถพิเศษอย่างหนึ่งของบีเกิล คือ ความคล่องแคล่ว ความปราดเปรียวที่มีมากกว่าสุนัขพันธุ์อื่น ๆ ทำให้พวกมันมีความเหมาะสมต่อการไล่ล่า อีกทั้งยังสามารถแกะรอยกระต่ายป่าได้อีกด้วย โดยเฉพาะนายพรานส่วนใหญ่ในประเทศอังกฤษ มักจะเลี้ยงบีเกิลเป็นฝูงๆ และพาพวกมันไปแสวงหาสัตว์เป็นฝูง ๆ แต่เช้ามืด เพื่อดมกลิ่นหาเหยื่อ เมื่อได้กลิ่นเป้าหมาย บีเกิลก็จะทำหน้าที่เห่าบอกเจ้านาย และตามตีวงล้อมสัตว์ซึ่งเป็นเป้าหมายอย่างไม่ลดละ บีบให้เหยื่อเหลือทางหนีน้อยที่สุด

ซึ่งช่วงในเวลาต่อมา ได้มีผู้นำสุนัขสายพันธุ์บีเกิลไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งถือว่าได้รับความนิยมในระดับหนึ่ง หากแต่บีเกิลที่เข้ามาในสหรัฐอเมริกาช่วงแรกๆ นั้นก็ยังไม่มีรูปร่างสวยงามตรงตามมาตรฐานสายพันธุ์เหมือนอย่างบีเกิลของประเทศอังกฤษ กระทั่งถึงปี ค.ศ.1870 จึงมีนักพัฒนาสายพันธุ์สุนัขชาวสหรัฐฯ กลุ่มหนึ่งเริ่มหันมาสนใจพัฒนาสายพันธุ์ของบีเกิลอย่างจริงจัง

จนทำให้ได้บีเกิลซึ่งมีลักษณะดี เป็นที่ยอมรับ ถูกต้องตามมาตรฐานในที่สุด ซึ่ง American Kennel Club ก็ได้ทำการจดทะเบียนรับรองสุนัขสายพันธุ์บีเกิลตัวแรกเมื่อปี ค.ศ.1885 และต่อมาในปี ค.ศ.1888 จึงได้มีการก่อตั้งชมรมผู้เพาะพันธุ์บีเกิลแห่งสหรัฐฯ ขึ้นอย่างเป็นทางการ  แต่สำหรับในยุคปัจจุบันนี้ สุนัขสายพันธุ์บีเกิลยังคงเป็นสุนัขที่ได้รับความนิยม และมีผู้คนส่วนใหญ่ให้ความสนใจที่จะเลี้ยงบีเกิล เพราะพวกมันเป็นสุนัขที่มีความน่ารัก และมักจะเป็นมิตรกับทุก ๆ คน

ลักษณะโดยทั่วไปของสุนัขสายพันธุ์ บีเกิล

บีเกิลเป็นสุนัขพันธุ์หนึ่งที่มีความแตกต่างจากสุนัขพันธุ์อื่น ๆ พวกมันมีลักษณะที่โดดเด่น ขนสั้น มีความน่ารัก เป็นสุนัขที่คล่องแคล่ว และเป็นมิตรกับทุกคน อย่างไรก็ตามบีเกิลอาจไม่เหมาะนักสำหรับการเป็นสุนัขเฝ้าบ้าน เพราะบีเกิลเป็นสุนัขที่มีนิสัยดีและมีต้องความการสังคมสูง ชอบเล่นสนุก ชอบผูกมิตรกับสมาชิกในครอบครัวและสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ดังนั้นหากปล่อยให้เค้าต้องอยู่ตามลำพังเป็นเวลานาน อาจทำให้เค้าเกิดความเครียด และนำไปสู่พฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์หลายๆ ประการ

นิสัย

บีเกิลมีความแตกต่างไปจากหมาพันธุ์อื่น ๆ เพราะพวกมันชื่นชอบไปกับการเข้าสังคมเป็นหลัก และชอบที่จะพบเจอผู้คน ชอบที่จะผูกมิตร ซึ่งทำให้พวกมันเป็นหมาที่มีความน่ารักอย่างมาก มีความคล่องแคล่วว่องไว ชอบเล่น ชอบสนุกสนาน มีนิสัยร่าเริง และชอบที่จะอยู่ใกล้กับผู้คน แถมพวกมันยังไม่ขี้อาย ไม่กลัว แต่ก็ไม่ก้าวร้าวแต่อย่างใด

จุดเด่น

บีเกิลเป็นหมาที่มีขนสั้น มีขนาดที่กะทัดรัด เข้ากับเด็ก ๆ ได้เป็นอย่างดี ชอบที่จะผูกมิตรกับทุกคนหรือแม้กระทั่งสัตว์ชนิดต่าง ๆ ที่อยู่รอบตัว ชอบเล่น ชอบสนุกสนาน และมีนิสัยร่าเริงเป็นหลัก

จุดด้อย

บีเกิลเป็นหมาที่ต้องการคนคอยดูแลเอาใจใส่พวกมันเป็นสำคัญ ซึ่งพวกมันจะไม่ชอบกับการต้องอยู่เพียงลำพัง หรือถูกปล่อยทิ้งเอาไว้ตัวเดียวนาน ๆ ซึ่งถ้าหากพวกมันมีสภาวะเครียด จะส่งผลทำให้ร่างกายและจิตใจของมันเปลี่ยนไป และเกิดเป็นโรคต่าง ๆ ขึ้นมาได้ หรือไม่ก็มีนิสัยที่ก้าวร้าวไปในที่สุด เพราะฉะนั้น ผู้เลี้ยงดูจะต้องใส่ใจและมีเวลาให้กับพวกมันมากพอสมควร และสามารถนำพาพวกมันไปเข้าสังคมได้

การเลี้ยงดูสุนัขสายพันธุ์ บีเกิล (Beagle)

  • การดูแลทำความสะอาด

เรื่องของการอาบน้ำให้กับสุนัขพันธุ์ บีเกิล (Beagle) คุณสามารถอาบน้ำให้บีเกิลเพียงแค่ 1 ครั้งต่อ 2 สัปดาห์เท่านั้น เพราะบีเกิลเป็นสุนัขพันธุ์หนึ่งที่มีขนสั้นมาก เพราะฉะนั้นแล้ว การอาบน้ำทำความสะอาดนับได้ว่าเป็นสิ่งหนึ่งที่ไม่ยุ่งยากเสียเท่าไหร่นัก

  • การให้อาหาร

ผู้เลี้ยงดูควรให้อาหารแก่สุนัขพันธุ์บีเกิลด้วยปริมาณที่เหมาะสม เพื่อที่จะทำให้บีเกิลของคุณไม่ขาดสารอาหาร และมีขนาดที่ไม่อ้วนจนเกินไป และควรเน้นอาหารสุนัขที่มีโปรตีนเป็นสำคัญจะดีที่สุด

  • การให้เวลาและความรัก

ผู้เลี้ยงดูจำเป็นจะต้องมีเวลาให้กับบีเกิลมากพอสมควร เพราะบีเกิลเป็นหมาที่ต้องการความรัก และต้องการที่จะออกกำลังกายอย่างน้อย 2 – 3 ครั้งต่อสัปดาห์ หรือไม่ก็ทุก ๆ วัน เพราะฉะนั้นผู้เลี้ยงดูจะต้องไม่ละเลยหรือทอดทิ้งพวกเขาเป็นอันขาด

  • พื้นที่ในการเลี้ยงดู

ในเรื่องของพื้นที่ในการเลี้ยงดู คุณอาจจะต้องมีพื้นที่ในการเลี้ยงดูค่อนข้างมาก

โรคภัยไข้เจ็บกับสุนัขสายพันธุ์ บีเกิล (Beagle)

  • โรคcherry eye

โรคนี้เป็นโรคที่ทำให้บีเกิลมีลักษณะที่เปลี่ยนแปลงไป โดยที่ตาทั้งสองข้างของบีเกิลจะมีลักษณะขยายใหญ่และยื่นออกมา โดยการรักษาอาจจะต้องทำการผ่าตัดเป็นหลัก

  • โรคตาแห้ง

โรคตาแห้งเกิดได้กับสุนัขที่มีตาโต แต่นับได้ว่าเป็นโรคที่มีความรุนแรง ผู้เลี้ยงดูจะต้องคอยเอาใจใส่ และคอยสังเกตอาการที่ผิดแปลกไป เพราะถ้าหากมีการปล่อยปะละเลย อาจจะทำให้บีเกิลตาบอดได้เช่นเดียวกัน

  • โรคต้อหิน

ต้อหิน นับได้ว่าเป็นโรคที่ทำให้หมาส่วนใหญ่ตาบอดได้อย่างง่าย ๆ ทำให้ผู้เลี้ยงดูจะต้องคอยระวังเป็นพิเศษ หรือไม่ก็ควรนำพาบีเกิลไปพบสัตวแพทย์อย่างเป็นประจำ เพื่อทำการตรวจสุขภาพอย่างต่อเนื่องถึงจะดีที่สุด

ข้อบกพร่องทางสายพันธุ์ บีเกิล (Beagle)

  • ความสูงเกิน 15 นิ้ว
  • มีกะโหลดที่สั้น ท้ายทอยไม่เป็นรูปโดม หน้าผากไม่กว้าง และจมูกไม่ยาว
  • ฟันไม่แข็งแรงและไม่ขบกันพอดี
  • ริมฝีปากไม่ดำ หย่อนคล้อย กระบอกปากไม่ยาว
  • ดวงตาไม่กลมและไม่ใหญ่ สายตาไม่นุ่มนวลหรือไม่เป็นมิตร ดวงตาไม่เป็นสีน้ำตาลหรือน้ำตาลแดง
  • หูไม่อยู่ในตำแหน่งที่ต่ำและไม่ชิดกับหัว ขอบหน้าใบหูไม่ชิดกับแก้ม ปลายใบหูไม่ชิดกับปลายจมูก ใบหูมีเนื้อหนา หูไม่กว้างและไม่กลม
  • จมูกไม่เป็นสีดำ
  • ปลายหางไม่โค้งขึ้นเล็กน้อย หางมีขนเป็นพวง
  • ขนไม่สั้นและไม่เรียบแน่น